Düşünmek…
İnsana özgü bir şey belki de; hayvanlarla aramızdaki nadir farklardan biri. Her neyse.
Düşünmek, hatta çok düşünmek, bize çoğunlukla çok iyi bir şeymiş gibi anlatılır.
Peki gerçekten öyle mi?
İnsanı en çok yoran şey değil mi aslında? Hiç kafanızın ağırlaştığını hissettiğiniz olmadı mı?
Çok okudukça, sorguladıkça eskisi gibi olamıyorsunuz. Üzgünüm, bunu kendimden biliyorum.
Kafanız susmuyor.
Bir şeyler öğrendikçe netlik değil, bazen belirsizlik artıyor.
Hatta bazı anlar “Keşke hiç başlamasaydım” dediğim bile oluyor.
Mutluluk azalıyor, rahatlık gidiyor…
Ama bir yandan da sakinlik verdiği söylenebilir.
İnsanı biraz dünyadan koparıyor.
Sanki her şeyin farkındaymışsınız gibi hissediyorsunuz; diğerlerinin aksine.
Sizce düşünmek insanı mutlu eder mi, yoksa bu yorgunluk kaçınılmaz mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder