Herkesin Bir Fikri Olmak Zorunda Mı?

Herkesin her konuda bir fikri olmak zorunda mı?

Bizden her konuda bir fikrimizin olması bekleniyor. Siyaset, inanç, ahlak gibi konularda mutlaka bir şey söylememiz gerekiyormuş gibi hissediyoruz. Peki bu ne kadar doğru, ne kadar yanlış?

Bence insanın yaşaması için her konuda bir fikre sahip olması zorunlu değil. Bazen bazı konularda hiçbir fikrimin olmadığını fark ediyorum. Mesela siyaset konusunda. Bu konuda fikrim olmadığı için eksik hissettiğim oluyor ama yine de istemiyorum bu alanda fikir sahibi olmayı. Çünkü yeterince bilgi sahibi olmadan konuşmak bana doğru gelmiyor.

Ama insanların çoğu gerçekten düşünmeden fikir sahibi oluyor ve bence bu yanlış. Fikir sahibi olduğumuz konuyu iyi bilmemiz gerektiğini düşünüyorum. Aksi hâlde bu, düşünceden çok tekrar etmeye benziyor.

Sonuç olarak herkesin fikir sahibi olması zorunlu değil. Zaten fikir dediğimiz şey bir anda oluşmaz; zamanla gelişir. En azından bence böyle olmalı.

Peki sizce herkesin bir fikri olmak zorunda mı?

Okuduklarım Beni Gerçekten Değiştiriyor mu?

Son zamanlarda felsefe ve düşünce kitaplarına merak sardım. Ama kendime dürüstçe sormam gereken bir soru var: Okuduklarım beni gerçekten değiştiriyor mu, yoksa sadece okumuş mu oluyorum?

Bu aralar fikirlerimin değişmeye başladığını hissediyorum. Yeni şeyler öğrendikçe, düşüncelerim de yavaş yavaş şekilleniyor. Henüz her şey net değil ama şunu fark ettim: Okuduklarım beni düşünmeye zorluyor. Bu yüzden okuduğum ve okuyacağım kitaplar benim için önemli.

Değiştiğimi hissettiğim şeyler oldu. Olaylara bakış açım değişti mesela. Önceden “kötü” dediğim bazı şeyleri şu an aynı kesinlikle yargılamıyorum. Daha çok sorgulamaya başladım: Ben niye varım? Ne yapmalıyım? Doğru olan ne? Bu soruların kesin cevapları yok belki ama artık bu soruları sormaya başlamış olmam bile bir değişim gibi geliyor bana.

Değişmediğimi hissettiğim şeyler de var. Günlük hayatım çok farklı değil; kitap okumak dışında büyük bir dönüşüm yaşadığımı söyleyemem.

Yine de kendi adıma bunun yararlı olduğunu düşünüyorum. Beni daha mutlu yaptığını söyleyemem ama daha sakin yaptığını hissediyorum. Belki değişim sandığımız gibi ani bir şey değildir. Belki yavaş yavaş olur, fark edilmeden olur. Bilmiyorum. Ama okumaya devam ettikçe bunu daha iyi anlayacağımı düşünüyorum.

Sizce okumak insanı gerçekten değiştirir mi, yoksa bu biraz da kendimizi avutma şekli mi?

Kitap Okumaya Yeni Yeni Başlayan Biri Olarak Düşüncelerim.

Kitap okumaya yeni başlayan biri olarak bu konu hakkında konuşmak istedim.

Kitap okumaya aslında kendimi geliştirmek için başladım. Bir diğer sebep de okulda teneffüslerde boş boş durmamak istememdi (çünkü sıkılıyordum). Önceden kitaplar bana biraz sıkıcı gelirdi ya da uğraşmak istemezdim, bu yüzden düzenli olarak okumuyordum.

Ama sonradan fark ettiğim bir şey oldu: Daha önce okuduğum bazı kitaplar beni içine çekiyor, hiç sıkmıyordu; bazıları ise aşırı derecede sıkıyordu. Yani demem o ki, aslında yapmam gereken şey kendime uygun kitaplar seçerek okumakmış.

Yeni başlayan biri olarak —ve hiç kitap okumayanlara ya da benim gibi yeni başlayanlara— verebileceğim birkaç tavsiye var. Yukarıda söylediğim gibi, kendinize uygun kitapları seçmelisiniz. Yeni başlayanlar için dünya klasiklerini tavsiye ederim; çoğundan memnun kalacağınızı düşünüyorum. Dostoyevski ile başlamanızı ise pek önermem. Çok seviyorum ama başlangıç için biraz ağır ve sıkıcı gelebilir.

Felsefe kitaplarını da tavsiye ederim fakat bunun için az da olsa bir okuma alışkanlığınızın olması gerekiyor. Kişisel gelişim kitaplarını ise kesinlikle öneririm; insana gerçekten çok şey katıyor.

Bana okuduğum kitaplar öncelikle bakış açımı değiştirdi. Daha çok düşünmeye ve sorgulamaya başladım ve ilerleyen zamanda bana daha da fazla şey katacağından eminim.

Son olarak, ben de yolun çok başındayım ama şimdiden faydasını görüyorum.

Benden konuşmamı istediğiniz bir konu ya da kitap öneriniz varsa yorum bırakabilirsiniz.

 

Neden Yazmaya Başladım? Ve Yalnızlık Hakkında.

Neden yazı yazmaya başladım?

Öncelikle biraz can sıkıntısından, biraz yapacak bir şey olmadığından, biraz da yeni bir şeyler denemek istediğim için yazı yazmaya karar verdim.

Tatilde canım sıkılıyordu, bari bir şeylerle uğraşayım dedim. O yüzden başladım diyebilirim. Neyse, fazla sıkmadan bir konu hakkında kısa kısa konuşmak istiyorum.

Yalnızlık…

Evet, yalnızlık. Hepimiz hayatımızda yalnız olduğumuzu hissettiğimiz ya da gerçekten yalnız kaldığımız zamanlar yaşamışızdır. Ben de şu an bunu yaşadığımı düşünüyorum. Hani olur ya, insanın kendini kimsenin anlamadığını düşündüğü zamanlar… Hani olur ya, kimse tarafından anlaşılmadığını hissetmek… Hani olur ya, derdini kimseye anlatamamak… İşte tam olarak bunu yaşıyorum.

Belki bunu yaşayan başkaları da vardır. Ama ben artık bunun o kadar da kötü olmadığı kanaatine vardım. Tabii ki insanın yalnız olması iyi bir şey değildir; fakat kendini tanıma konusunda çok işe yarıyor. Hatta zamanla yalnızlığı sevmeye bile başladım. Kendimi geliştirme konusunda bana yardımcı oluyor.

Son olarak şunu söylemek istiyorum:

Başınıza ne gelirse gelsin — iyi ya da kötü — bunu kendi avantajınıza çevirmeye çalışın.

Benden konuşmamı istediğiniz bir konu varsa yorum bırakabilirsiniz ya da bu konu hakkında biraz daha konuşabilirim.

Başlıyoruz

Öncelikle bu benim ilk yazım. O yüzden hatalar olacaktır. Affınıza sığınırım.

Hayata dair çok bir beklentim yok açıkçası. Her zaman umutlu olmak gerekir lakin benim için zor. Yine de umutlu olmaya çalışıyorum. Blogger hesabı açmaya karar verdim, bakalım nasıl bir şeymiş. Bundan sonra burada yazılar yazacağım; tutarsa ​​ne güzel, tutmazsa da yapacak bir şey yok.

Kitap okumaya daha yeni başladım, çok faydalı oluyor ama belki de daha fazla okumalıyım. Okulda çok başarılı değilim ama kötü durumda değilim. Basketbol oynamayı severim. Arkadaş anlamında söyleyebileceğim kişiler iki elin parmağını geçmez. İlişki işlerinde maalesef berbatım. Şu an hoşlandığım bir kız var ama bakalım nereye gidecek.

Onun dışında felsefeye ve dinlere ilgi duyarım. Bilgi birikim çok yüksek olmasa da temel bilgileri bildiğimi düşünüyorum.

Burada da günlük hayatımdan olsun, felsefe ya da dinler ile ilgili olsun; sosyal hayattan, ilişkilerden (sanki çok iyiymişim gibi), psikoloji, oyun ve sporlar hakkında kişisel görüşlerimi paylaşacağım. Hadi hayırlısı olsun.