Yazıp silmek…
Çoğu insanın en az bir kez yaptığı küçük ama yoğun bir davranış.
Telefonu elimize alırız.
Bir şey yazmaya başlarız.
Sonra dururuz.
Okuruz.
Ve sileriz.
Peki neden?
Bazen sebep reddedilme korkusudur.
Göndereceğimiz mesajın karşılık bulmamasından çekiniriz.
Bir cevap gelmemesi ihtimali bile insanın içinde bir huzursuzluk yaratabilir.
Bazen yanlış anlaşılmaktan korkarız.
Yazdığımız bir cümlenin başka bir anlam taşıyabileceğini düşünürüz.
Ve bir anda en güvenli seçenek sessizlik gibi görünür.
Ama çoğu zaman mesele bundan biraz daha derindir.
İnsan içinde iki farklı ses taşıyabilir.
Biri konuşmak ister.
Duygularını ifade etmek, net olmak ister.
Diğeri ise geri çeker.
“Boşver.”
“Gururunu koru.”
“Belki de yazmamak daha iyidir.”
İşte yazıp silmek tam olarak bu iki sesin ortasında kalmaktır.
Bir yanda ihtiyaç,
diğer yanda gurur.
Bazen mesajı sileriz ama düşünceyi silemeyiz.
Cümle gitse bile duygu kalır.
Belki de bu yüzden yazıp silmek,
gönderilmeyen bir mesajdan çok
söylenemeyen bir duygudur.
Peki sizce insanlar gerçekten yazmak istemedikleri için mi siler,
yoksa çok fazla şey hissettikleri için mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder