Genel olarak “aşk iki kişiliktir” diye bilinir, değil mi?
Peki sizce gerçekten öyle mi? (Ben pek şahit olamadım.)
Gerçekten iki insan birbirini eşit derecede sever mi, aynı ölçüde önemser mi?
En başta zaten çoğu zaman bir taraf daha önce hisseder. Daha çok hoşlanır, daha çabuk bağlanır. Sonra konuşmalar başlar, yakınlaşılır, sevilir… Ve bir ilişki olur.
Ama çoğu ilişkide sanki biri biraz daha fazla çabalar.
Bir taraf daha çok düşünür, daha çok fedakârlık yapar.
Daha çok özler, daha çok alttan alır.
Aşk çoğu zaman aynı anda başlamaz.
Ve genelde aynı anda da bitmez.
Birisi başlatır, birisi daha geç hisseder.
Birisi vazgeçer, diğeri hâlâ tutunur.
Ama elbette iki tarafın da aynı derinlikte sevdiği, aynı değeri verdiği ilişkiler de vardır.
Belki nadirdir ama imkânsız değildir.
Peki sizce aşk gerçekten eşit midir?
Yoksa bir taraf hep biraz daha mı sever?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder